Op donderdag 18 juni jl. overleed pater Jan Goes in de ouderdom van 88 jaar. Hij was pastor in de Utrechtse Dominicaanse parochies, sinds 1988 in de Sint  Dominicus in Oog in Al en later in de Sint Antonius van Padua en Onze Lieve Vrouw van Goede Raad in Lombok en Nieuw-Engeland.

Hij was de jongste zoon uit een Alkmaars middenstandsgezin. Als jongen werd hij door de paters dominicanen die in zijn  parochie werkzaam waren op het spoor van zijn religieuze roeping gebracht. Na zijn professie in de orde der predikheren en zijn priesterwijding werd hij als missionaris uitgezonden naar de Nederlandse Caraïbische eilanden. Na 30 jaar kwam hij in 1988 terug in Nederland en werd hij pastor in Utrecht. In deze periode  bleef hij ook zeer betrokken bij de Antilliaanse geloofsgemeenschappen op verschillende plaatsen in Nederland als voorganger in de Papiamentse vieringen (o.a. Amsterdam, Rotterdam en Almere), op zondag, bij huwelijken en uitvaarten.

De hervormingen in de Nederlandse kerk sinds het 2e Vaticaans concilie en de teleurstelling van velen over de stagnatie bij de uitvoering daarvan waren aan hem voorbijgegaan. Pater Goes voelde zich als dominicaan verbonden aan de wereldkerk. Hij sprak met trots over het werk van zijn medebroeders en was geïnteresseerd in  de theologische vragen die in de Orde tot doorgaande vernieuwing van de kerk opriepen.

De parochie was voor hem het huis van de Heer waar gastvrijheid als deugd bovenaan hoort te staan en waar niet naar kleur of kleding van mensen wordt gekeken. Jan genoot van de liturgieviering; daar kwam voor hem ter sprake dat God uit liefde het leven aan allen geeft.

In twee gevleugelde uitdrukkingen wordt Jan getekend. “God is groot” zei hij vaak uit verbazing en uit een besef van nederigheid, te weten wie hij is.

Zijn andere veel gebezigde uitdrukking tekent zijn terughoudendheid in het oordeel en zijn eerbied voor het leven van andere mensen: “het is moeilijk in andermans boeken te lezen”.

De kracht van Jan in de omgang met mensen was zijn humor. Torenhoge problemen en brandende kwesties wist hij met een kwinkslag te relativeren en probeerde zo ontspanning te bewerken.

Jan had de gave om met veelkleurigheid om te gaan. Hij was een stralend  en verbindend middelpunt in de kringen waarin hij verkeerde. In de laatste Utrechtse jaren wandelde hij graag in zijn woonbuurt en in Lombok, waar hij genoot van de gesprekken die hij te pas en te onpas teweeg bracht. Hij kende winkeliers, de mensen van de de kerk en de moskee, van het inloophuis en keek met de studenten  die naast hem woonden, naar voetbal.

Met het stijgen der jaren werd het alleen wonen voor Jan moeilijker. Daarom besloot hij op zijn 80ste verjaardag gehoor te geven aan het dringende advies van zijn overste om in het klooster terug  te keren. In november 2011 verhuisde hij naar zijn medebroeders in het Mariaconvent in Berg en Dal. Af en toe ontsnapte hij aan de rust van het lommerrijke dorp en keerde hij even terug in de stad om er oude plekjes te bezoeken en herinneringen op te halen.

Enkele maanden geleden begon zijn gezondheid ernstig te verslechteren. Voor goede zorg werd  hij in het verpleeghuis Aqua Viva opgenomen, waar hij na een goed leven in vrede is gestorven.

Jeroen Kwaaitaal (Antoniusgemeenschap)

Er circuleert een gevaarlijke link naar de zogenaamde website van de PCI samenwerkende parochies Utrecht:

https://pcipj23.nl/2020/03/18 met een verwijzing naar een interessante lezing. NIET op klikken, dit is geen link naar de website van de PCI stad Utrecht. Als u erop klikt krijgen de bedenkers van de link uw gegevens in handen. De PCI samenwerkende parochies Utrecht heeft GEEN website. Indien u ons wilt benaderen kan dat met een mail naar info@caritasutrecht.nl.

Piet Kuijper
voorzitter PCI

Brand in kerkgebouwen levert materiële en financiële schade op, maar ook is er vaak verdriet over het verlies van het gebouw. Probeer brand daarom te voorkomen of te beperken. En als er toch brand ontstaat, handel dan direct en regel goede nazorg.

De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) heeft in samenwerking met onder meer verzekeraar Donatus een poster gemaakt die het kerkbestuur, de vrijwilligers en andere betrokkenen helpt in vijf stappen bewust te raken van de risico’s van brandschade en de mogelijkheden die er zijn om dat te voorkomen.

De vijf stappen zijn: inventariseer brandgevaarlijke situaties in en om het gebouw, organiseer voortdurende aandacht voor brandveiligheid, investeer in brandveiligheid, hoe te handelen bij brand en het herstel van de schade na afloop.

De poster op A2-formaat kan als PDF-bestand worden gedownload van de website van het RCE: www.cultureelerfgoed.nl/onderwerpen/veilig-erfgoed/documenten/publicaties/2019/01/01/poster-brandveiligheid-in-kerken. Daar zijn ook gedrukte exemplaren te bestellen.

In de H. Pancratius parochie (Tubbergen en omgeving) is een kalender gemaakt voor jonge kinderen en hun ouders, getiteld ‘Samen geloven’. Het is een levensbeschouwelijke kalender met een Bijbelverhaal, gebedje, gedichtje, liedje, een activiteit voor iedere week van het jaar. De kalender komt tegemoet aan ouders (en oma’s en opa’s) die graag een rustmomentje met hun (klein)kinderen willen hebben en de kinderen iets willen laten ervaren van het christelijk geloof.

Hoe is de kalender tot stand gekomen?
Binnen de parochie is Kinderkerk actief, een werkgroep begeleid door de diaken van de parochie, die vijf keer per jaar een thematische gebedsviering aanbiedt voor jonge kinderen en hun ouders. Deze vieringen worden goed bezocht. Binnen het pastoraal team kwam de vraag naar boven of deze jonge ouders misschien ondersteuning konden gebruiken bij de geloofsopvoeding van hun kinderen thuis. Pastoraal werker Christianne Saris is met deze vraag aan de slag gegaan en heeft ouders na een viering van Kinderkerk gevraagd om mee te denken. “Vier ouders hebben zich aangemeld,” vertelt Saris. “Uit deze groep kwam het voorstel om een kalender te maken en dat vond iedereen een goed idee. Er werd gekozen voor een tafelkalender omdat deze het makkelijkst bij de hand genomen kon worden.”

De groep koos twaalf thema’s uit, passend bij de tijd van het jaar, zoals ‘een nieuw begin’, ‘iedereen hoort erbij’, ‘nieuw leven’, ‘samenwerken’ en ‘dankbaarheid’. De thema’s zijn door de leden van de werkgroep uitgewerkt, een illustrator maakte er passende tekeningen bij en dankzij sponsors kon de verkoopprijs laag worden gehouden.

De kalender werd geïntroduceerd via de lokale krant en sociale media van de parochie. Van de 150 exemplaren werden er in drie maanden 130 verkocht. “Inmiddels zijn er positieve geluiden te horen over de kalender. Er is goed mee te werken, het afwisselende aanbod wordt gewaardeerd, de plaatjes zijn aantrekkelijk en de kinderen luisteren geboeid,” aldus Saris.

Ook voor andere parochies is dit een bruikbaar initiatief. Er zijn nog exemplaren te koop, voor 3 euro per stuk. Bestellen kan bij Christianne Saris: c.saris@hpancratius.nl