Meer dan de moeite waard!

Op 3 mei a.s. is het weer Roepingenzondag: de jaarlijkse gebedsdag voor roepingen tot het priesterschap, het permanent diaconaat en het religieuze leven. Het onder de aandacht brengen en bevorderen van roepingen is een zeer belangrijke taak binnen de Kerk. De roepingenraad van het Aartsbisdom Utrecht doet dat door campagnes op te zetten, mooi wervingsmateriaal uit te geven en natuurlijk aanwezig te zijn op internet en sociale media. We moeten aan de weg timmeren en alle gelovigen laten weten dat er grote nood is aan mensen die hun leven in dienst willen stellen van Christus en Zijn Kerk. Bovendien moeten we als parochies en geloofsgemeenschappen ook uitstralen dat een keuze voor het priesterschap, permanent diaconaat of religieuze leven meer dan de moeite waard is en dat we hen die zich hiertoe door de Heer geroepen weten in woord en daad willen ondersteunen.

Een bijzondere vorm van ondersteuning is het aanhoudend gebed om roepingen. De Heer zegt het duidelijk: “De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig. Vraagt daarom de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten” (Mt. 9, 37-38). Er is dus geen roepingenpastoraat mogelijk zonder volhardend en aanhoudend gebed. Ik hoop dat de parochies, geloofsgemeenschappen en de vele gebedsgroepen die er in ons aartsbisdom zijn blijvend bidden dat de Heer arbeiders mag sturen voor de oogst. Daarmee nodig ik dus alle gelovigen uit om mee te doen aan het gebed om roepingen en lid te worden van de Diocesane Gebedskring om roepingen. Voor informatie en opgave voor de Gebedskring: rector@ariensinstituut.nl.

Zonder financiële middelen lukt het echter ook niet. Werving en opleiding van nieuwe priesters en diakens kosten veel geld. Daarom wil ik u vragen om ons zo mogelijk ook financieel te steunen. Uw bijdrage is meer dan welkom op IBAN NL64 ABNA 0810 4964 88 ten name van het Fonds Priesteropleiding Aartsbisdom Utrecht. Voor meer informatie over schenken of nalaten aan het Ariënsinstituut, zie: www.ariensinstituut.nl Hartelijk dank voor uw steun!

drs. P. Kuipers

Rector Ariënsinstituut en voorzitter van de Diocesane Roepingenraad

In 2020 reiken de religieuzen, verenigd in de Konferentie Nederlandse Religieuzen (KNR), opnieuw een KNR-waarderingsprijs uit. Dit jaar staat de prijs in het teken van het omgaan met verschillen en vooral het overbruggen daarvan.

De KNR-waarderingsprijs is een prijs ter bekroning van activiteiten die passen bij de traditie van religieuzen op het gebied van zorg, onderwijs en spiritualiteit. De prijs is bedoeld voor een initiatief dat de religieuzen waarderen en waarin zij zich herkennen. Het bestaat uit een bronzen beeldje en een geldbedrag van € 5.000. Dit jaar is de prijs bestemd voor een project of initiatief dat zich in het brede gebied van onderwijs en vorming op bijzondere wijze inzet voor het overbruggen van verschillen.

Iedereen kan een project nomineren. Te denken valt aan projecten of initiatieven die door scholing, vorming of coaching in brede zin bijdragen aan het overbruggen van verschillen in de maatschappij. Nomineren kan tot uiterlijk 30 april via het nominatieformulier op www.knr.nl. Op die site is ook meer informatie te vinden over het aanmelden en de procedure.

Broeders en zusters

Deze Goede Week, die met Palmzondag begon, verloopt heel anders dan ons vertrouwd is. En ook Pasen zal dit jaar vreemd zijn. De intocht van Jezus in Jeruzalem op die eerste Palmzondag was heel feestelijk verlopen; er was veel volk bijeen en de leerlingen verheugden zich over het leven dat hun toelachte. De leerlingen hadden op Palmzondag nog geen idee van wat die dagen in Jeruzalem zou gebeuren. Zoals ook wij enkele weken geleden geen idee hadden van wat onze wereld te wachten stond. We mogen rustig stellen dat de lijdensweek van Jezus ongevraagd en eigenlijk ongewenst ook in ons eigen leven is binnengedrongen. Onze zelfgemaakte zekerheden hebben in één klap plaats gemaakt voor onzekerheid, waarbij ook angst een rol speelt.

Aan het begin van de veertigdagentijd hoorden wij traditiegetrouw het evangelie dat Jezus veertig dagen vastte in de woestijn. Wij hebben in deze veertigdagentijd – totaal onverwacht – gemerkt dat ook wij in een wereld zijn terechtgekomen die trekken vertoont van een woestijn. Onze opvattingen over onkwetsbaarheid en zelfbeschikking blijken ineens weg te vallen. De vrijheden die we verworven dachten te hebben en de mogelijkheden die we als rechten zagen, ze worden in korte tijd drastisch ingeperkt. We worden op ongekende wijze geconfronteerd met de kracht van de natuur die onze lichamelijke gezondheid bedreigt. Mensen die ons dierbaar zijn, in wier nabijheid we graag verkeren, moeten we op afstand houden: de fysieke menselijke nabijheid verschraalt. Nog veel schraler is de wereld van onze ouderen geworden; door de noodzakelijke beschermende maatregelen zullen zij zeker woestijnmomenten van eenzaamheid ervaren. En er is onzekerheid, omdat het voortbestaan van banen en bedrijven op de tocht staat.

Het leven lijkt tot stilstand te komen. Met alles wat wordt afgelast, met iedere bijeenkomst die niet doorgaat, met elke maatregel die wordt afgekondigd, wordt onze bloeiende wereld weer wat meer tot woestijn.

Positief is dat we ons ineens realiseren dat we op elkaar aangewezen zijn en we ons voor elkaar verantwoordelijk weten. Het besef van onze kwetsbaarheid opent onze ogen voor elkaar, omdat dat van levensbelang blijkt. Het doet goed om te ervaren dat op allerlei wijzen mensen zich geroepen weten om er voor elkaar te zijn: ex-zorgmedewerkers melden zich om te helpen de zorg voor de zieken aan te blijven kunnen; mensen blijken ineens burenhulp voor elkaar te kunnen opbrengen, vele mensen garanderen met toewijding zorg en allerlei vitale diensten. We zijn op elkaar aangewezen, zoals op Goede Vrijdag Johannes en Maria op elkaar aangewezen werden: “Zie daar uw zoon, zie daar uw moeder.” Onder het kruis ontdekken we dat Christus ons aan elkaar schenkt als moeder en zoon, als broeders en zusters; dat Hij ons aan elkaars zorg toevertrouwt. We zijn als mensen op elkaar aangewezen.

De leerlingen die Zijn lijden en sterven op Goede Vrijdag hebben meegemaakt, weten niet hoe ze verder moeten. Uit angst voor de buitenwereld, uit angst dat hun hetzelfde als Jezus zou overkomen, hebben zij zich opgesloten. Achter dichte deuren komen ze terecht in de stilte van Paaszaterdag: de dag waarop de blije levensverwachting van Palmzondag wordt overschaduwd door de ervaring van de broosheid van het bestaan en de onontkoombare dood. Ook wij gingen, uit welbegrepen eigenbelang, de laatste weken achter dichte deuren, in terechte voorzichtigheid en wellicht met bange gevoelens.

In die situatie, waarin de toekomstverwachting van de leerlingen in een paar dagen tijd totaal veranderd was, wordt het Pasen. Heel vroeg – het was nog donker – gaan de vrouwen naar het graf, om het lichaam van Jezus te verzorgen. Maar het graf is leeg. Ook Johannes en Petrus komen tot die ontdekking: Het lichaam van Christus is er niet. De leerlingen hebben op dat allereerste moment nog geen weet van de verrijzenis; ze kunnen alleen maar de leegte constateren. Jezus’ lichaam ontbreekt. Ook voor velen van u zal het een leegte, een gemis zijn dat u – uitgerekend met Pasen – de gave van Jezus’ Lichaam in de Eucharistie niet kunt ontvangen. Jezus’ lichaam ontbreekt. Voor priesters is het evenzeer een offer: de gemeenschap van gelovigen, de kerkgemeenschap, ervaren we immers ook als lichaam van Christus. Om Eucharistie vrijwel alléén te vieren, betekent een vergelijkbaar gemis. We constateren allen die leegte en vinden er moeilijk woorden voor.

De leerlingen weten nog niet wat er gebeurd is; op paasmorgen is het nog donker om hen heen, is hun geest nog niet verlicht. Pas als ze de Verrezen Christus zien, zal hun duidelijk worden dat door lijden en sterven heen Christus de weg naar het eeuwig leven heeft gebaand. Eeuwig leven voor ons allen.

Het is een goede gewoonte dat we op Palmzondag een takje achter het kruis steken: een jong, fris palmtakje, teken van ons geloof dat het kruis dat op ons pad komt niet het laatste woord heeft; dat het laatste woord Leven is, eeuwig leven. Ondanks alle onzekerheid en verdriet die ons overkomen, mogen we aan dat Woord vasthouden. Christus, het Woord dat leven geeft, leven in overvloed, is en blijft onze zekerheid. In die geest wensen wij u, ook en juist in deze dagen, een Zalig Pasen.

8 april 2020

De R.-K. bisschoppen van Nederland

Het openbare leven is tot stilstand gekomen als gevolg van maatregelen tegen de verspreiding van het coronavirus. Ook onze kerken sloten hun deuren. De vertrouwde collectes tijdens de Vastentijd vinden daarom geen doorgang. En dat in een tijd waarin van oudsher gul gegeven wordt voor een ander. Vastenactie vraagt dit jaar aandacht voor projecten rondom beroepsonderwijs en ondernemerschap. Helaas liggen bijna alle campagneactiviteiten stil en kan er niet gecollecteerd worden tijdens de vieringen. Vastenactie wil ervoor zorgen dat mensen in ontwikkelingslanden hiervan niet de dupe worden en dat projecten doorgaan. Dat onze harten uit blijven gaan naar de ander, dichtbij en veraf, ondanks onze huidige grote en kleine problemen. Het verzoek aan u is, uw voorgenomen bijdrage aan de collecte over te maken op bankrekeningnummer NL78 RABO 0181916525 t.n.v. Martinusparochie, o.v.v. van Vastenactie 2020 of online via website www.vastenactie.nl De bisschoppen bevelen dit van harte bij u aan. Mgr. van den Hout, bisschoppelijke referent voor missie en ontwikkelingssamenwerking: “In deze bijzondere Vastentijd is het belangrijk om er voor elkaar te zijn, lokaal maar ook wereldwijd.”

De coronacrisis leidt niet alleen tot gezondheidsklachten maar heeft ook enorme gevolgen voor het sociale leven. Door de plicht om zoveel mogelijk afstand tot elkaar te bewaren en de sluiting van scholen, winkels, kantoren en verpleeg- en verzorgingshuizen raken mensen geïsoleerd. Het economisch leven valt stil en inkomsten voor ondernemers en werknemers vallen weg. Ondanks het enorme pakket aan maatregelen dat de overheid genomen heeft om de zo ontstane financiële nood het hoofd te bieden, zullen er toch mensen voor langere tijd in financiële nood raken.

SchuldHulpMaatje is een vrijwilligersorganisatie die getrainde maatjes inzet om mensen met financiële problemen te helpen weer zelfredzaam te worden.

Wanneer u mensen kent die zulke problemen hebben, dan is het fijn als u hen kunt wijzen op de mogelijkheid om er samen met een maatje aan te werken deze ellende te boven te komen.

Neem voor meer informatie gerust contact met ons op. Iemand kan zich op verschillende manieren bij ons aanmelden of aangemeld worden (uiteraard in overleg met de persoon zelf). Hieronder vindt u onze contactgegevens.

Tel: 06-21967860 (bereikbaar op maan-, din- en donderdag)

E-mail: info@schuldhulpmaatje030.nl

Website: www.schuldhulpmaatjeutrecht.nl

Lees hier het verzoek aan diaconieën en caritasinstellingen.

In een brief spreekt burgemeester Jan van Zanen zijn waardering uit aan alle religieuze instellingen voor de verschillende maatregelen die ze hebben genomen naar aanleiding van de corona pandemie en prijs de vrijwilligerswerk die wordt geleverd vanuit de diverse gemeenschappen. Hij wens ons ook alvast fijne feestdagen ondanks de situatie.

Lees hier de hele brief.

Corona trekt diepe sporen in Nederland. Het sociale leven valt stil, en het wordt moeilijker om hulp te ontvangen voor wie oud of hulpbehoevend is. Kerken en lokale (hulp)organisaties bundelen daarom de krachten, zodat overal in het land praktische hulp geboden kan worden en de initiatieven elkaar kunnen versterken. Daarvoor is het platform www.nietalleen.nl opgericht. 

Nederland laat zich van haar beste kant zien. Op veel plekken worden boodschappen gedaan of medicijnen gehaald, honden uitgelaten, belrondes onder oudere kerkleden gedaan en voedsel ingezameld voor de voedselbank.

Landelijke kerken en organisaties willen graag mensen die hulp nodig hebben en mensen die hulp kunnen bieden in contact met elkaar brengen. Te denken valt aan boodschappen doen of een luisterend oor bieden. Daarom start #nietalleen.

‘We doen het samen’

‘Heeft uw organisatie mogelijkheden om te helpen? Meld uw initiatief, diaconie of organisatie dan aan op www.nietalleen.nl. Wij weten wat nodig is, u kunt het doen. Zo laten we iedereen zien dat we dit samen doen. We willen graag de lokale kerken stimuleren zich samen met de lokale overheid en lokale (christelijke) organisaties in te zetten voor hun kwetsbare naasten. We willen graag laten zien dat de kerk zich in tijden van crisis positief maatschappelijk inzet’, aldus de organisatie achter #nietalleen.

Op woensdag 18 maart gaat een telefoonnummer live waar mensen die behoefte hebben aan hulp hun vraag kunnen neerleggen. Zij worden dan gekoppeld aan het plaatselijke initiatief.

Op dit moment zijn de volgende organisaties aangesloten bij #nietalleen (de lijst groeit): verschillende kerkgenootschappen waaronder de Rooms-Katholieke Kerk en de Protestantse Kerk, EO, Stichting Present, Stichting HIP, Kerk in Actie, Diaconaal Steunpunt.

Bron: RKKERK.NL, officiële website van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland, https://www.rkkerk.nl/