Blijf bij ons Heer

Derde pastorale brief

Hieronder vindt u de derde pastorale brief van ons pastoraal team. De eerdere brieven vindt u hier en hier.

Zusters en broeders,

Het kan niet anders dan dat het voortduren van de beperkingen waar iedereen mee te maken heeft en waar we zelfs aan beginnen te wennen, ook gevoelens van onzekerheid en angst te weeg brengen. Want wat gaat er met onze wereld gebeuren als het woekeren van het virus voorbij is. Het zou allemaal wel eens ‘anders’ kunnen worden – zo waarschuwen berichten in de media. De economie loopt een deuk op, politieke structuren en allianties laten scheuren zien en we hebben oog in oog gestaan met onze kwetsbaarheid. Hoe gaat het verder……

Een aantal dingen zijn al ‘doorgedrongen’: de mensen die werken in de zorg verzetten bergen werk voor ons welzijn, nu en dat deden ze al. Eindelijk laten we onze waardering klinken. Ouders spreken na drie weken thuisonderwijs met meer respect over leerkrachten en docenten die dag in dag uit met hun kinderen optrekken. Bij de wandeling voor een frisse neus en om de conditie op peil te houden zijn we elkaar weer aan het groeten. Allemaal weten nu weer heel goed hoe wij mensen elkaar brood-nodig hebben. We zijn beperkt en afhankelijk – en daar hoeven we ons niet te groot voor te voelen.

En nu staat de Goede week voor de deur. Op voorhand al een bijzondere. Het zal voor velen de eerste keer zijn dat deze intense en betekenisvolle dagen alleen maar thuis gevierd kunnen worden.
We gaan de gemeenschap voelbaar missen als we op Palmzondag proberen met Jezus mee Jeruzalem in te trekken en Hem toejuichen. We gaan de bonte en feestelijke rommeligheid missen van de kinderen met palmpaasstokken voordat de sfeer omslaat naar de ernst van de geslagen mensenzoon waarover Jesaja spreekt en het lijdensverhaal van Jezus.
Op Witte donderdag kunnen we niet in gezamenlijkheid mee aan de tafel de laatste maaltijd van Jezus met zijn leerlingen meevieren waarbij Hij in het brood Zijn lichaam gaf en met de beker aankondigde zijn leven voor ons te geven. Op Goede vrijdag kunnen we niet samen in de kerk het lijdensverhaal door ons heen laten gaan en onder het kruis staan om het hulde te brengen.

Wat een beetje helpt is dat we weten dat we in dit missen en het doorbreken van al bijna levenslange gebruiken die we in ere houden, niet alleen staan. We zoeken allemaal hoe het wèl kan lukken deze bijzondere dagen niet door de vingers te laten glippen. Misschien zijn we er bewuster mee bezig dan andere jaren als alles voortjaagt. We zien, horen en merken dat de beperkingen waar we mee te maken hebben juist creatieve nieuwe oplossingen opwekken. Er is nu noodzaak ‘het’ anders te proberen.

Krijgen we hiermee ook gelovig de steun en bevestiging dat, in wat voor omstandigheden ook, onze Heer bij ons blijft. Hij trekt met ons op en laat ons op de momenten dat wij er open voor staan Zijn aanwezigheid proeven en weten hoe Hij ons nabij is. We gaan ieder op de manier die in de eigen situatie lukt en zo samen met elkaar verbonden, op weg naar Pasen.

Zoals ook in Tussentijds Magazine, dat zojuist verschenen is, nodigen wij u uit om de dingen waarover u zich zorgen maakt, die u op het hart of lever hebt of die u zwaar op de maag liggen, met elkaar of met ons in gesprek te brengen.

Pastores Samenwerkende Parochies Katholiek Utrecht,

Pastoor Hans Boogers, Koos Smits, Gérard Martens

Patrick-geeft-les2

Help projecten Vastenactie!

Het openbare leven is tot stilstand gekomen als gevolg van maatregelen tegen de verspreiding van het coronavirus. Ook onze kerken sloten hun deuren. De vertrouwde collectes tijdens de Vastentijd vinden daarom geen doorgang. En dat in een tijd waarin van oudsher gul gegeven wordt voor een ander. Vastenactie vraagt dit jaar aandacht voor projecten rondom beroepsonderwijs en ondernemerschap. Helaas liggen bijna alle campagneactiviteiten stil en kan er niet gecollecteerd worden tijdens de vieringen. Vastenactie wil ervoor zorgen dat mensen in ontwikkelingslanden hiervan niet de dupe worden en dat projecten doorgaan. Dat onze harten uit blijven gaan naar de ander, dichtbij en veraf, ondanks onze huidige grote en kleine problemen. Het verzoek aan u is, uw voorgenomen bijdrage aan de collecte over te maken op bankrekeningnummer NL78 RABO 0181916525 t.n.v. Martinusparochie, o.v.v. van Vastenactie 2020 of online via website www.vastenactie.nl De bisschoppen bevelen dit van harte bij u aan. Mgr. van den Hout, bisschoppelijke referent voor missie en ontwikkelingssamenwerking: “In deze bijzondere Vastentijd is het belangrijk om er voor elkaar te zijn, lokaal maar ook wereldwijd.”

Samenspel-Kerken-en-Schuldhulpmaatje

Coronacrisis en financiële nood: SchuldHulpMaatje helpt!

De coronacrisis leidt niet alleen tot gezondheidsklachten maar heeft ook enorme gevolgen voor het sociale leven. Door de plicht om zoveel mogelijk afstand tot elkaar te bewaren en de sluiting van scholen, winkels, kantoren en verpleeg- en verzorgingshuizen raken mensen geïsoleerd. Het economisch leven valt stil en inkomsten voor ondernemers en werknemers vallen weg. Ondanks het enorme pakket aan maatregelen dat de overheid genomen heeft om de zo ontstane financiële nood het hoofd te bieden, zullen er toch mensen voor langere tijd in financiële nood raken.

SchuldHulpMaatje is een vrijwilligersorganisatie die getrainde maatjes inzet om mensen met financiële problemen te helpen weer zelfredzaam te worden.

Wanneer u mensen kent die zulke problemen hebben, dan is het fijn als u hen kunt wijzen op de mogelijkheid om er samen met een maatje aan te werken deze ellende te boven te komen.

Neem voor meer informatie gerust contact met ons op. Iemand kan zich op verschillende manieren bij ons aanmelden of aangemeld worden (uiteraard in overleg met de persoon zelf). Hieronder vindt u onze contactgegevens.

Tel: 06-21967860 (bereikbaar op maan-, din- en donderdag)

E-mail: info@schuldhulpmaatje030.nl

Website: www.schuldhulpmaatjeutrecht.nl

Lees hier het verzoek aan diaconieën en caritasinstellingen.

vatican-1474024

Paus Franciscus’ overweging bij de Urbi et Orbi zegen

Hieronder kunt u een Nederlandse vertaling lezen van de tekst van de overweging van paus Franciscus bij de speciale Urbi et Orbi zegen, afgelopen vrijdag 27 maart.

‘Tegen het vallen van de avond’ (Markus 4:35). Zo begint de passage uit het Evangelie dat we zojuist hebben gehoord. Het lijkt nu al wekenlang of de avond is gevallen. Het duister is neergedaald over onze pleinen, onze straten en onze steden; het heeft zich meester gemaakt van ons leven. Het vult alles met een oorverdovende stilte en een troosteloze leegte, die alles op haar weg verlamt. Je voelt het in de lucht, je ziet het aan de gebaren, je ziet het aan hoe mensen kijken. We zijn bang en verward. Zoals de discipelen in het evangelie zijn wij ineens gegrepen door een onverwacht opgekomen razende storm. We merken dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. We zijn kwetsbaar en we zijn de weg kwijt, en toch zijn we allemaal heel belangrijk en nodig. We moeten allemaal samen roeien en elkaar troost bieden. In die boot zitten wij met z’n allen. Net zoals die discipelen, die met één stem spreken en angstig zeggen: “We vergaan” (vers 38). Zo merken ook wij dat we niet ieder voor zich verder kunnen, maar alleen gezamenlijk.

We kunnen onszelf makkelijk herkennen in dit verhaal. Wat moeilijker te begrijpen is, is de houding van Jezus. Terwijl de discipelen natuurlijk in paniek raken, ligt Hij aan de achtersteven, het deel van de boot dat als eerste onder zal gaan. En wat doet Hij? In alle tumult ligt Hij rustig te slapen, vertrouwend op de Vader. Het is de enige keer in het Evangelie dat we Jezus slapend zien. Als Hij gewekt wordt, kalmeert Hij de wind en de wateren en dan spreek Hij op verwijtende toon tot Zijn discipelen: ‘Waarom zijt ge zo bang? Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit?’ (vers 40).

We proberen het te begrijpen. Waaruit bestaat het gebrek aan geloof bij de discipelen die tegenover het vertrouwen van Jezus wordt gesteld? Ze waren niet opgehouden in Hem te geloven. Ze riepen Hem aan. Maar laten we zien hoe ze dat doen: ‘Meester, kan het U schelen dat wij vergaan?’ (vers 38). “Kan het U niet schelen?”: ze denken dat Jezus niet meer om ze geeft. Een van de dingen die ons thuis het meeste pijn doet, is als iemand zegt: “Kan ik je dan niets schelen?” Dat is een zin die pijn doet en stormen in het hart veroorzaakt. Het zal Jezus ook pijn gedaan hebben. Want niemand is meer met ons begaan dan Hij. Zodra Hij aangeroepen is, redt Hij het leven van zijn ongelovige discipelen.

De storm legt onze kwetsbaarheid bloot, en de valse en overbodige zekerheden waar we onze agenda, plannen, gewoonten en prioriteiten bol van staan. Het laat zien hoe we datgene in slaap hebben laten sukkelen wat ons leven en onze gemeenschap voedt, ondersteunt en kracht geeft. De storm legt bloot hoe wij het liefst datgene wegstoppen en vergeten wat de geest van onze volkeren voedt. Hoe wij onszelf trachten te verdoven met gewoonten die ons lijken te redden, terwijl wij losgeraakt zijn van onze wortels en onze voorouders vergeten zijn, zodat wij geen weerstand meer hebben om tegenspoed het hoofd te bieden.

Met de storm vervaagt de schmink van de stereotypen die ons ego verhulden, omdat wij ons altijd druk maakten over ons imago. We zien opnieuw de saamhorigheid waar we ons niet aan kunnen onttrekken. De saamhorigheid als broeders en zusters.

‘Waarom zijt ge zo bang? Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit?’ Heer, Uw woord treft ons vanavond. Het gaat ons allen aan. In deze wereld, die Gij meer liefhebt dan wij, zijn wij voortgeraasd. We dachten dat we sterk waren en alles konden. Op winst belust lieten we toe dat de dingen ons beheersten en de haast ons bedwelmde. We stonden niet stil bij Uw waarschuwingen. We werden niet wakker door de oorlogen en het wereldwijde onrecht, wij luisterden niet naar de schreeuw van de armen en van onze ernstig zieke planeet. We gingen onverstoorbaar door en dachten gezond te blijven in een zieke wereld. En nu, midden op de hoge zee, roepen wij U aan: “Word wakker, Heer!”.

‘Waarom zijt ge zo bang? Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit?’ Heer, U doet een beroep op ons en een beroep op ons geloof. We moeten niet zozeer geloven dat U bestaat, maar tot U komen en op U vertrouwen. In deze Vastentijd weerklinkt Uw dringende oproep: “Bekeer je!”, “Keer met heel je hart terug tot Mij.” (Joël 2:12). U roept ons op om deze tijd van beproeving te zien als een tijd van kiezen. Dit is niet de tijd van Uw oordeel, maar van ons oordeel. De tijd om te kiezen wat belangrijk is en wat voorbij zal gaan. Om onderscheid te maken wat noodzakelijk is en wat niet. Het is een tijd om ons leven weer naar U en onze medemensen te richten, God. Daarbij kunnen we een voorbeeld nemen aan veel mensen die ondanks hun angst hun leven gegeven hebben. Dat is de kracht van de Geest die wordt uitgestort en die zich uit in moedige en genereuze toewijding. Het is het leven van de Geest dat kan verlossen, verbeteren en tonen hoe onze levens verweven zijn met en ondersteund worden door gewone mensen die meestal vergeten worden die niet in de krantenkoppen staan of op de catwalk in weer een nieuwe tv-show. Maar zij zijn degenen die nu de doorslag geven bij alles wat er gebeurt. Artsen, verpleegkundigen, supermarktmedewerkers, schoonmakers, ziekenverzorgers, chauffeurs, wetshandhavers, vrijwilligers, geestelijken en nog vele meer, die begrepen hebben dat niemand het in z’n eentje kan doen. Voor het lijden, waarin de ware ontwikkeling van onze volkeren te zien is, ontdekken en ervaren we het priesterlijke gebed van Jezus: “Opdat zij allen één mogen zijn.’ (Johannes 17, 21). Hoeveel mensen oefenen niet elke dag geduld, en leven in hoop en zorgen dat ze geen paniek zaaien, maar nemen hun verantwoordelijkheid. Vele vaders, moeders, opa’s, oma’s en leraren tonen aan onze kinderen, met kleine, dagelijkse gebaren hoe ze een crisis het hoofd kunnen bieden en moeten doorstaan door hun gewoonten aan te passen, hun blik op te heffen en te bidden. Vele mensen bidden en bieden hulp aan voor het welzijn van iedereen. Het gebed en stille behulpzaamheid zijn de wapens waarmee we overwinnen.

‘Waarom zijt ge zo bang? Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit?’ Het begin van geloof is weten dat je redding nodig hebt. We zijn niet zelfvoorzienend; in ons eentje verdrinken we: we hebben de Heer nodig, net zoals de schippers vroeger de sterren nodig hadden. Laten we Jezus uitnodigen in de bootjes van onze levens. Laten we Hem onze angsten geven, zodat Hij ze kan overwinnen. Net als Zijn discipelen merken we dan dat we met Hem aan boord niet verdrinken. Want dat is de kracht van de Heer: Alles wat ons overkomt ten goede keren, ook de slechte dingen. Hij brengt onze stormen tot rust, want met God sterft het leven nooit.

De Heer daagt ons uit en nodigt ons uit om te midden van onze storm de solidariteit en de hoop te laten opbloeien die ons tot steun kunnen zijn in tijden waarin alles mis lijkt te gaan. De Heer stimuleert ons om ons geloof in Pasen te doen ontwaken en herleven. We hebben een anker: door Zijn kruis zijn we gered. We hebben een roer: door Zijn kruis zijn we verlost. We hebben hoop: door Zijn kruis zijn we genezen en worden we omarmd, zodat niets en niemand ons kan scheiden van Zijn verlossende liefde. In ons isolement lijden we onder het ontbreken van affectie en ontmoetingen en ervaren we het gebrek aan veel dingen. Laten we nogmaals luisteren naar de verkondiging die ons redt: Hij is opgestaan en leeft in ons midden. De Heer daagt ons vanaf Zijn kruis uit om ons leven terug te vinden dat ons te wacht, te kijken naar mensen die onze tijd opeisen om de genade die in ons leeft te versterken, te erkennen en te stimuleren. Laten we zorgen dat het vlammetje van de hoop (zie Jesaja 42: 3) die nooit ziek wordt, niet uitgaat. En laten we de hoop opnieuw laten oplaaien.

Zijn kruis omarmen betekent de moed vinden om alle tegenslagen van de huidige tijd te omarmen, en even onze zucht naar almacht en bezit te vergeten om ruimte te geven aan de creativiteit die alleen de Geest kan opwekken. Het betekent de moed vinden om ruimten te creëren waar iedereen zich welkom voelt en om nieuwe vormen toe te laten van gastvrijheid, broederschap en solidariteit. Door Zijn kruis zijn we gered, zodat we weer hoop krijgen. Laat het kruis alle manieren steunen en versterken die ons kunnen helpen om onszelf en anderen te redden. De Heer omarmen om de hoop te omarmen. Dat is de kracht van het geloof, dat ons bevrijdt van angst en ons hoop biedt.

“Waarom zijt ge zo bang? Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit?” Dierbare broeders en zusters, vanaf deze plek die vertelt van het rotsvaste vertrouwen van Petrus, wil ik u vanavond allen toevertrouwen aan de Heer, door tussenkomst van de heilige maagd, heil des volks, Sterre der zee in de storm. Moge vanaf deze zuilenrij die Rome en de wereld omarmt. Gods zegen als een troostende omarming over u dalen. Heer, zegen de wereld, geef de lichamen gezondheid en de harten troost U vraagt ons om niet bang te zijn, maar ons geloof is zwak en we zijn bang. Heer, laat ons niet in de greep van de storm blijven. Zeg ons nog een keer: ‘Wees niet bang’ (Matheus 28: 5). En laat ons, met Petrus zeggen: ‘Wij schuiven alle zorgen op U af, want U hebt zorg voor ons.’ (1 Petrus 5: 7).

(Met dank aan Ria Doornbusch)

Dossier-coronavirus-Foto-Getty-Images-Bewerking-RTV-Oost

Update maatregelen i.v.m. het coronavirus

Update maatregelen van de Bisschoppenconferentie
Inmiddels is er een update van de maatregelen van de Bisschoppenconferentie i.v.m. het coronavirus geplaatst op de website van de R.-K. Kerkprovincie: www.rkkerk.nl alsook op die van het Aartsbisdom Utrecht: www.aartsbisdom.nl

Romeins decreet Goede Week en Pasen
In bovengenoemd bericht kunt u ook aanklikken: www.rkliturgie.nl om de Nederlandse vertaling te lezen van het tweede Romeins decreet betreffende de richtlijnen voor de liturgie van de Goede Week en Pasen.

Chrismamis
Inmiddels heeft de Utrechtse bisdomstaf besloten om de eerder aangekondigde verplaatsing van de Chrismamis naar de kathedraal op de woensdagmorgen in de Goede Week toch geen doorgang te laten vinden. Deo volente – wanneer de coronacrisis weer voorbij zal zijn – zal de Chrismamis op enig moment in 2020 met vertegenwoordigers van heel het aartsbisdom plaatsvinden. U ontvangt hierover t.z.t. nader bericht.

Vormselvieringen
Inmiddels zijn meer dan 40 vormselvieringen geannuleerd. De bisdomstaf beraadt zich hoe na de coronacrisis de vormelingen het sacrament van het H. Vormsel alsnog kunnen ontvangen. Het zou in een aantal gevallen kunnen betekenen dat twee of meer kleine groepen vormelingen in een gezamenlijke viering dit sacrament ontvangen. Immers, voor het najaar staan er ook al vormselvieringen gepland. De heer Ben Lokate zal contact opnemen met die parochies waarvan de vormselvieringen zijn geannuleerd, om tot een nieuwe afspraak te komen.

Alle dank en waardering
Voor u en onze parochianen is dit alles zeer ingrijpend. Namens onze aartsbisschop, kardinaal Eijk, en de andere leden van de bisdomstaf alle dank en waardering voor wat u in uw parochies en instellingen doet voor de voortgang van het pastoraat en het kerkelijk leven, in het bijzonder ook voor allen die zeer getroffen zijn of nog zullen worden door het coronavirus. Van u wordt nu extra veel inspanning gevraagd. Wij bidden dat Gods Geest u daarvoor de bezieling en kracht geeft.

Lees ook de brief van kardinaal Eijk over de sacramentenbediening ten tijde van het coronavirus.

 

* Foto: RTV Oost
logo_GemeenteUtrecht-2

Brief van de burgemeester van Zanen

In een brief spreekt burgemeester Jan van Zanen zijn waardering uit aan alle religieuze instellingen voor de verschillende maatregelen die ze hebben genomen naar aanleiding van de corona pandemie en prijs de vrijwilligerswerk die wordt geleverd vanuit de diverse gemeenschappen. Hij wens ons ook alvast fijne feestdagen ondanks de situatie.

Lees hier de hele brief.

5c43e7d8-5c44-456e-8293-ecb6bc1d30c8

Tweede Pastorale brief

Zusters en broeders,

Met elkaar leren we om beter te luisteren naar de richtlijnen van het RIVM die ons gegeven worden in deze tijd van gevaar op besmetting met het Covid19-virus. Aanpassen aan iets waar je niet aan gewend bent, waar je niet voor kiest, is moeilijk. Gaandeweg kennen we allemaal wel iemand die besmet is. Gelukkig meestal niet fataal. Het gaat wel over iets. Dat dringt steeds meer door.

Ineens is ‘gehoorzaam’ zijn een thema geworden in het gesprek dat in de media gevoerd wordt. ‘Dat hebben we afgeleerd’ lees je. ‘Past niet bij zelfredzaam zijn’ beweert een ander. ‘We lopen ertegenop dat er een kracht is die we niet in de hand hebben en dat zijn we niet gewend, dat bevalt ons niet’ weet een derde. Hier herkennen we wel iets van… En natuurlijk is het niet zomaar gemakkelijk om te volgen wat nu opgelegd wordt, om je over te geven aan wat voor ons allemaal samen nu het beste is, maar lastig voor ‘mij’.

In een gelovige kijk op ons bestaan is mijn ‘ik’ niet absoluut en eigenmachtig. Ik sta altijd in relatie. Ik ben verbonden met God en met de mensen om me heen, mijn naasten. Zo alleen kan een mens leven in geluk. In het verbonden zijn met God, schepper en redder van al wat is, krijgt een mens weet van zijn bestaan dat uit liefde wordt gegeven en dat deel uitmaakt van alles dat leeft en ‘is’. Dat wordt concreet en praktisch in het verbonden zijn met anderen alsof die je broers en zussen zijn en in het zorgzaam omgaan met de natuurlijke omgeving. Kijken naar en actief zijn in onze wereld doe je daarom niet alleen vanuit ‘mijn’ idee, maar ook vanuit de andere perspectieven: wat heeft mijn zus/broer nodig en hoe zou God ernaar zien…

Omdat deze band ons bestaan kleurt kunnen we zeggen ‘Blijf bij ons, Heer’. Dat is bidden, de kern ervan. Als die woorden in je opkomen en je ze in je hart of hardop laat klinken, geef je aan –begrijpelijk in de situatie die we nu beleven- dat wat gebeurt je macht te boven gaat. Het maakt dat je je openstelt en wilt luisteren. Waar we rekening mee moeten houden is dat steun, kracht en antwoorden naar ons toe kunnen komen niet op de manier waarop wij het verwachten en gewend zijn. Onze Heer spreekt en doet op zijn wijze en door zijn kanalen. Gehoorzaam zijn kan je van de ene verbazing in de andere brengen en kan erom vragen je te schikken, verder te kijken dan jouw neus lang is.

Wees niet bang dat ‘Blijf bij ons’ bidden je slaafs maakt. In tegendeel het maakt je bezonnen en kritisch. Doordat je wat er in je leeft voor God brengt kom je tot overwegen en beschouwen. Je volgt geen impuls, ‘laat er ander licht’ van verbonden-zijn over schijnen. Dat doet goed. Luisteren doet horen en gehoorzaam zijn aan ‘wat goed is’ voor jou, voor iedereen, voor de wereld.

We beseffen dat we met elkaar deze ongekende en moeilijke tijd door moeten. We doen dat in het vertrouwen dat wij elkaar daarin nodig hebben. Al de vormen van communicatie die ons gegeven zijn helpen daarbij. Met de geestelijke uitnodiging in dit laatste deel van de veertigdagentijd, tijd voor rust en bezinning te in te ruimen.

Pastores Samenwerkende Parochies Katholiek Utrecht

Pastoor Hans Boogers, Koos Smits, Gérard Martens

voedselbank06-1125x750

Help de Voedselbank Utrecht!

Ten gevolge van alle mensen die hamsteren heeft de Voedselbank in Utrecht, met zijn 10 uitgiftepunten, een behoorlijk tekort in de voorraad. Dit betekent dat de 10 uitgiftepunten waar honderden, zo niet duizenden, pakketten verstrekt worden de komende weken, een probleem hebben om alle mensen van voedsel te voorzien.

Stichting Present Utrecht heeft een initiatief opgestart om voedsel te verzamelen voor de Voedselbank in Utrecht. U kunt van maandag t/m donderdag tussen 9.00 en 17.00 uur houdbare producten brengen (of in overleg met de Stichting een ander moment afspreken) naar Vliegend Hertlaan 4A.

Helpt u mee? Graag aanmelden via info@presentutrecht.nl

coronavirus

Alle publieke vieringen afgelast tot en met Pinksteren

Vanwege de aanscherping van de overheids maatregelen i.v.m. het Coronavirus, zijn er vanaf 24 maart 2020 geen openbare kerkelijke door de week vieringen meer in onze drie parochies Ludgerus, Martinus en Salvator. Deze periode loopt nu tot 1 juni 2020. Lees ook het bericht vanuit de bisschoppen, en nog een update van 27 maart 2020. In deze laatste link vindt u veel informatie over onder meer de regels omtrent uitvaarten en huwelijken.

Via internet, TV en radio, zijn er diverse mogelijkheden om wel gevoed te blijven in het gelovige kerkelijke leven. Zie enkele tips op deze pagina.

Deze ontwikkelingen geven creatieve mogelijkheden naast de gebruikelijke vormen van mailcontact, telefonisch contact of apps als Skype en Facetime. Waarbij ons gebed er ook toe doet. “Blijf bij ons, Heer” krijgt opnieuw betekenis in deze bijzondere veertigdagentijd, die doorloopt in de paastijd tot en met Pinksteren 31 mei. Blijf elkaar dus zoeken en vinden! In onderlinge communicatie.

pastoor Hans Boogers

Wekelijkse Vieringen

Maandag
8:00 uurAloysius
8:00 uurKlooster Cenakel
12:30 uurKapel zusters  Waterstraat
19.00 uurCatharina
1e maandag van de maand: 10:00 uur: Kapel Barbarabegraafplaats
Dinsdag
8:00 uurAloysius
8:00 uur
9.00 uur
Klooster Cenakel
Rafaëlkerk
10:00 uurAloysius
12:30 uurKapel zusters  Waterstraat
19.00 uurCatharina
Woensdag
8:00 uurAloysius
8:00 uurKlooster Cenakel
9:30 uurJoseph
12:30 uurKapel zusters Waterstraat
18:30 uurCatharina: Rozenkrans
19:00 uurCatharina
19:00 uurGertrudis
19:00 uurAntonius: Vesper (vervalt in juni, juli en augustus)
Op de woensdagen in de 40-dagentijd is er een Oecumenische vesper om 19:00 uur afwisselend voorgegaan door een dominee en pastor Hans Harmsen.
3e woensdag van de maand: Rozenkrans om 19.00 uur in de Johannes-Bernardus. In de Mariamaanden (mei en oktober) is het Rozenkrans gebed elke woensdag om 19.00 uur.
Donderdag
8:00 uurAloysius
8:00 uurKlooster Cenakel
9:00 uurRafael
12:30 uurKapel zusters Waterstraat
19.00 uurCatharina
1e en 3e van de maand: 19:30 uur: San’Egidio Kapel zusters Waterstraat
Vrijdag
8:00 uurAloysius
8:00 uurKlooster Cenakel
9:00 uurWederkomst des Heren – ochtendgebed
10:00 uurAloysius
10:00 uurDominicus – wereldwake
12:30 uurKapel zusters Waterstraat
18:00 uurAntonius: gregoriaanse vesper
19.00 uurCatharina
1e vrijdag van de maand
10:30 uurJacobus
10:00 uurJohannes Bernardus
10:30 uurJoseph
10:00 uurDominicus
3e en 5e van de maand: 10:00 uur: Johannes Bernardus
2e van de maand: 16:00 uur, kleine viering Josephkerk
Zaterdag
8:00 uurKlooster Cenakel
11:15 uurNoodkapel Voorportaal: Rozenkrans
12:00 uurKapel zusters Waterstraat
18.30 uurCatharina
1e zaterdag van de maand: eucharistieviering opgedragen aan Fatima om 9.00 uur in de Josephkerk.

Algemeen Contact

Parochiesecretariaat Utrecht

Adriaan van Ostadelaan 4
3581 AJ Utrecht

Openingstijden:
Maandag – Donderdag: 09.00 – 16.00 uur
Vrijdag: 09.00 – 12.00 uur
Tel: 030 – 254 6147
E-mail: secretariaat@katholiekutrecht.nl