Op woensdagochtend is er sinds januari een inloop voor ouderen en jongeren uit de wijk Ondiep. De ochtend begint om 10 uur en duurt tot 12 uur. Er vinden verschillende activiteiten plaats: bingo, bloemschikken, kaarten maken, sjoelen, spelletjes doen, kortom voor ieder wat wils. Een keer per maand is er een gezamenlijke lunch.
De kosten voor de ochtend beperken zich tot koffie en thee: één euro.
Op vrijdag 6 april is Joop Bakker op feestelijke wijze onderscheiden met de Willibrordpenning. De uitreiking vond plaats in de Oranjekapel door pastoor Ton Huitink. In zijn dankwoord benadrukte Ton Huitink de lange, belangrijke en trouwe staat van dienst van Joop voor de geloofsgemeenschap Jacobus.
Reeds vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw vervulde Joop veel werkzaamheden als vrijwilliger:
Joop heeft de voormalige pastorale school Dijnselburg gevolgd en aansluitend de aanvullende opleiding voor parochiemedewerker. Begin 1997 is hij door Kardinaal Simonis benoemd tot parochieel medewerker binnen het pastorale team van de parochie St Jacobus, St Ludgerus en Salvator met als taakveld het ouderenpastoraat. Met enorm veel energie heeft Joop het ouderenpastoraat in de parochie vormgegeven: ontmoetingsochtenden- en middagen, de eerste vrijdagviering, het rozenkransgebed in de mei- en oktobermaand, voorbereiding en viering van de jaarlijkse gemeenschappelijke ziekenzalving en geloofsverdiepingsbijeenkomsten. En niet te vergeten het bezoekwerk onder de ouderen, dat hij tot op heden trouw blijft voortzetten. Binnen de kortste keren had hij een stevige vrijwilligersgroep om zich heen verzameld zowel ten dienste van de gemeenschappelijke vieringen als voor het bezoekwerk.
Na het vertrek van de pastores Bernard Höfte en Gerard Heesterbeek is Joop steeds meer het pastorale gezicht van de geloofsgemeenschap geworden. In de laatste jaren heeft hij het merendeel van de uitvaarten voor zijn rekening genomen. Toen begin 2015 Mgr. J de Kok vertrok is Joop ook een van de meest gewaarde voorgangers gebleven in de zondagse vieringen. Tot begin van dit jaar was hij een trouw lid van de pastoraatgroep.
Op 1 april is Joop 85 jaar geworden. Hij heeft te kennen gegeven niet meer deel te nemen aan vergaderingen, maar nog wel zo nodig te willen voorgaan in de liturgie en het ouderpastoraat te willen blijven behartigen. Wij zijn hem als geloofsgemeenschap Jacobus veel dank verschuldigd. De toekenning van de Willibrordpenning is daarvan een waardige uiting en wij willen hem hiermee van harte feliciteren.
Fons Mathot, voorzitter locatieraad
Voor de 5e keer wordt in Overvecht een openlucht Pinksterviering gehouden met alle kerken (katholiek, Protestant, leger des Heils, Evangelisch en Surinaamse broedergemeente). Maar dit jaar niet alleen de lokale Nederlandse kerken, maar ook enkele buitenlandse kerkgemeenschappen, zoals de katholieke Polen, de Iraanse Farsi-christenen en de Eritrees Orthodoxe en Eritrees Evangelische christenen. Zo wordt concreet gerealiseerd wat in de Bijbel (Handelingen van de Apostelen) staat: “De Heilige geest daalde neer over de apostelen. En een menigte van allerlei talen en volken was getuige van het wonder dat plaats vond, dat ieder de Boodschap verstond in eigen taal.” Deze viering wordt gehouden naast de St. Rafaelkerk in het park, 20 mei, aanvang 11.30 uur.
Tijdens de viering van zondag 8 april zijn de twee Vormelingen uit onze geloofsgemeenschap voorgesteld, zodat iedereen weet wie ze zijn.
Eerst Justin Rakké en wat later Gwenne Braam.
Beide gaven aan dat ze heel bewust zelf gekozen hebben om het traject voor de Vormselviering te gaan doen en graag het H. Vormsel willen ontvangen.
We wensen hen een hele mooie viering op zaterdag 19 mei as in de St. Catharinakathedraal.
In de Josephkerk worden op zondag geen vieringen meer gehouden.
Desondanks is in het voorjaar van 2016 het nieuwe St. Josephkoor opgericht.
Het koor zingt in andere kerken in Utrecht en omstreken.
De Vrouwen Schola bestaat al langer en zingt gregoriaanse gezangen in de Josephkerk
(elke 2e vrijdag van de maand om 16:00 uur) en in andere kerken in Utrecht en omgeving.
Beide koren staan onder leiding van Marietrees Broeren.
... kijk op www.josephkerk-utrecht.nl. U kunt ook een e-mail sturen aan info@josephkerk-utrecht.nl
Zondag 8 april 2018 vierden wij de eerste communie van:
Linde van den Bosch,
Diederik Fanoy,
Willem Goemans,
Teun Hack,
Fenne Jorna,
Lance Ruys.
We zoeken iemand die op dinsdag- of woensdagavond gastheer/vrouw in het pastoraal centrum van de Aloysiuskerk wil worden.
Taken: toezicht houden en voor koffie en thee zorgen voor de groepen die gebruik maken van onze ruimten. En zorgen dat het er daarna weer uitziet als tevoren.
Voor meer informatie en aanmeldingen kunt u zich wenden tot de koster.
De Mariakapel is voor onbepaalde tijd gesloten i.v.m. het opslaan van het orgel dat nog niet kan worden teruggeplaatst omdat de renovatie van de Augustinuskerk nog niet is afgerond.
Dat betekent dat de Mariakapel niet voor publiek toegankelijk is. Bekeken wordt of er in de nabije omgeving van de kerk een plekje gevonden kan worden voor de Maria-devotie.
Deze begon met Palmzondag, waarop 15 kinderen een Palmpaasstok hebben gemaakt tijdens de kindernevendienst. Allereerst hebben ze in de kerk naar het Paasverhaal geluisterd en nadat alle palmtakjes gewijd waren konden ze in een bijzaaltje aan de slag. Aan het eind van de viering kwamen ze met mooi versierde kruizen weer terug. Al zingend een ronde in de kerk en een rondje om de kerk. Vele kerkgangers liepen hierin mee.
Vervolgens het Paastriduüm samen met de geloofsgemeenschappen van de Wederkomst des Heren en de St. Gertrudis. Witte Donderdag met de inzameling voor de minder bedeelden in onze geloofsgemeenschap. Het gemengd koor van de Wederkomst zong.
Goede Vrijdag, de Kruisweg, weer indrukwekkend en ’s avond de Gebedsdienst met Kruisverering.
Paaszaterdag de Gezinspaasviering. De Kinderen die zich voorbereiden op de 1e H. Communie hebben er heel goed aan meegewerkt dat het een mooi viering werd. Zingen in het koortje, mee collecteren, mee lezen. Ook enkele anderen jongeren hadden een aandeel in het laatste.
In de Paaswake werden 36 huispaaskaarsen en de Paaskaarsen van de drie geloofsgemeenschappen gewijd.
1e Paasdag een mooie viering met de Surinaams/Antilliaanse gemeenschap en 2e Paasdag de viering volgens de Slavisch-Byzantijnse ritus met Wladirmirskaja.
Een heel mooie Paasweek dus.
Op paasochtend was het dan zo ver: de laatste mis in de Sint Gertrudiskerk die sinds de jaren '20 trouw dienst heeft gedaan als gebedshuis voor Christus. Wie door Rivierenwijk naar de Gertrudis loopt, ziet hier en daar nog sporen van wat ooit een katholieke arbeidersbuurt was: een Mariabeeldje achter het raam, een Heilig Hart beeld op het balkon ... Zo was het vroeger: de kerk als het centrum van een gemeenschap. Maar die tijd is voorbij. Niet alleen is Rivierenwijk in demografisch opzicht een transformatie ondergaan, onze hele samenleving is veranderd en als er nog sprake is van gemeenschappelijke cohesie, dan is dat centrum al enige tijd niet meer de kerk. Toch is de Gertrudis voor meerdere generaties verbonden met de belangrijkste gebeurtenissen van hun leven, of het nu gaat dopen, huwelijken of begrafenissen. Het mag duidelijk zijn: het is niet alleen het einde van de Gertrudis, het is het einde van een tijdperk.
Zo had de Sint Gertrudiskerk zich dan voor de laatste keer opgemaakt voor de viering van de eredienst. De kerk zag er op zijn Paasbest uit en het was duidelijk dat, ondanks alle veranderingen, deze kerk altijd gezegend is geweest met een mooie groep toegewijde vrijwilligers. Vaandels, bloemen, boekjes ... alles was tot in de puntjes verzorgd om de Gertrudis een waardig afscheid te geven. Dat was voor veel parochianen uiteraard een emotioneel gebeuren, maar naast het vanzelfsprekende verdriet was echter ook te merken dat men er over het algemeen nuchter en realistisch in stond.
De celebrant voor deze Paasviering was pastoor Ton Huitink, die daarin werd bijgestaan door pastoraal werkers Gerrit Jan Westerveld en Gérard Martens. In een bewogen preek eindigde de pastoor met een welgemeende hartenkreet: "Vandaag kunnen we het allemaal niet bevatten en is het vertrouwen in de verrijzenis misschien ver te zoeken. En dan niet zozeer de verrijzenis van de Heer, maar de verrijzenis van deze gemeenschap. Ik ben een hartgrondig optimist. Dat ben ik juist omwille van Christus’ verrijzen. Zijn verrijzenis biedt hoop en toekomst. Daarom durf ik het ook aan u te vragen: geef de hoop niet op. Zet geen streep door de mogelijkheid van een nieuwe toekomst. Het leven is echt sterker dan de dood."
Zo kwam dan op Paasochtend, 1 april 2018, een eind aan de vieringen in de Sint Gertrudiskerk. Na de mis ging de ciborie uit het tabernakel, werd de godslamp gedoofd en droeg men de paaskaars en het lectionarium op een plechtige manier mee naar buiten. Een sluiting op Paasochtend. Maar volgens pastoor Huitink niet het einde van de gemeenschap en hij drukte de parochianen op het hart: "Leer verstaan dat ‘nieuw’ niet betekent; ‘opnieuw’ maar ‘anders’ op ‘andere wijze’." Wat dit "nieuw" moet gaan behelzen zal in de komende maanden duidelijk gaan worden, maar zoals de dood aan het kruis niet het einde was voor Christus, zo zal ook de sluiting van de Gertrudiskerk niet het einde zijn voor deze gemeenschap. In die hoop, de hoop van de verrijzenis, leven we als katholieken en die hoop doet leven.
Tekst en foto's: Erik Hendrix
“Laat de kinderen bij mij komen” (Marcus 10, 14) zei Jezus tegen zijn apostelen en dat deden gisteren ook de kinderen van de Jacobus gemeenschap die samen met hun ouders en andere parochianen Palmpasen vierden.
Met hun zelf versierde palmstokken liepen ze in processie de kerk binnen samen met pastoor Bernard Höfte, die zijn blijdschap niet kon verbergen bij het zien van jonge gezinnen met hun kinderen. “Jezus kwam Jeruzalem binnen op een ezel” -zei de pastoor in zijn preek- “Om te laten zien wat er precies omgaat” en bij dit bedoelde hij een leven gewijd aan de dienst van de andere. Een leven waar wij niet alleen aan onszelf denken maar vooral ook aan de behoeftes en zorgen van de ander, zoals Jezus ons geleerd had.
Voor Melde van Dijk, muzikale begeleider van het kinderkoor, is het zingen met kinderen een gezellige en verbindende activiteit. Muziek is bijzonder en essentieel voor kinderen in hun relatie met de kerk: “De kinderen worden er blij van en kunnen zich in het zingen uitleven”, aldus van Dijk.
Maar wat het vieren van zo’n Palmzondag nog zo bijzonder maakt, is dat jong en oud, groot en klein hun geloof en hoop vernieuwen. Samen met Jezus bereiden wij ons voor op de Goede Week waarbij wij opnieuw het lijden van Onze Heer en zijn verrijzenis herdenken.
Tineke Koenders, parochiaan van de Jacobus gemeenschap, legt ons uit:
“Bij het maken van de palmstokken vertellen we aan de kinderen op een eenvoudige manier het verhaal van Jezus aan het eind van zijn leven hier op aarde. Alles heeft een betekenis, het kruis waaraan Hij gestorven is, versierd met het broodhaantje, teken van het verraad van Petrus, maar ook van het verbond om brood te breken en te delen. Het verhaal is ook voor kinderen nu nog actueel. Zo ben je beste vriendjes, vier je feest samen, maar is het ook soms ruzie en dat doet pijn. Die gevoelens kende Jezus ook. Breken en delen, Witte Donderdag, het delen van het brood, het weggeven van je palmpaasstok. Jezus houdt zoveel van ons dat Hij zijn leven voor ons gegeven heeft. Goede Vrijdag. Maar ook is Hij het bewijs dat er nieuw leven is na de dood, Pasen! Overwinning van het leven op de dood!”
Sinds 1 oktober 2017 worden de vieringen/diensten gehouden in een daarvoor geschikt gemaakte ruimte in de pastorie.
Het kerkgebouw mocht alleen nog gebruikt worden voor doop -, rouw -, trouwdiensten en voor de Kerstviering.
Als geloofsgemeenschap hebben wij gedacht dat deze situatie een redelijke tijd voortgezet kon worden.
Er is echter een behoorlijke kink in de kabel gekomen.
Enige tijd geleden heeft de Veiligheidsregio Utrecht (de brandweer) een onderzoek gedaan in de kerk en de pastorie. Daarbij zijn een groot aantal tekortkomingen (overtredingen) geconstateerd op het gebied van brandveiligheid. Deze overtredingen moesten voor 5 maart a.s. ongedaan gemaakt worden. Vanwege de aard van de tekortkomingen en de investering die gemoeid is om die ongedaan te maken, is dit voor het Parochiebestuur geen haalbare kaart. In feite zou het kerkgebouw onmiddellijk gesloten moeten worden, als die tekortkomingen niet binnen voornoemde datum zouden zijn opgelost.
Overleg met de brandweer heeft erin geresulteerd dat wordt toegestaan dat er tot en met 1 april a.s. diensten in de kerk en/of pastorie gehouden mogen worden. Dit houdt in dat de viering op 1e Paasdag niet alleen de laatste viering zal zijn in de St. Gertrudiskerk, maar dat er ook in de pastorie geen vieringen en bijeenkomsten meer mogen worden gehouden. Voor de geloofsgemeenschap van de St. Gertrudiskerk is dit een gevoelige klap, een die veel sneller komt dan ooit voorzien is.
Na meer dan 93 jaar komt er een onverwacht einde aan de vieringen in de St. Gertrudiskerk aan de Amaliadwarsstraat.
De Pastoraatgroep en het Parochiebestuur zijn druk doende een oplossing te vinden om de voortzetting van de geloofsgemeenschap na 1 april 2018 doorgang te laten vinden, maar dit is geen eenvoudige zaak.
Op zondag 18 maart heeft Caralita Vincenten (1961) gevierd dat zij op 25 jaar geleden op 1 maart als kerkmusicus in dienst kwam van de Pauluskerk.
Caralita’s hele leven is muziek: al jong speelt ze accordeon en vanaf haar 15e orgel. Ze heeft talent en wordt organiste bij de Ludgerusparochie in haar geboortestad Dronten: 40 jaar ten dienste van de kerkmuziek. Er volgen Zeist (kerkcentrum De Klomp) en Utrecht (O.L.V. parochie Biltstraat, Nicolaas-Monica), om op 1 maart 1993 te starten in de oude Pauluskerk tussen de duiven. Die zomer verhuist ze mee naar het W. de Zwijgerplantsoen. Hier werkt ze mee aan de komst van een nieuw orgel gemaakt door Rene Nijsse. Sinds 1996 is ze de vaste dirigent van het dameskoor. Caralita is een vaste rots in de branding: actief in het liturgisch beraad, voorbereiding diensten van dameskoor en cantorij, vakantievieringen, en coördinatie voor alle musici.
Naast piano- en zangles geven, zingt ze zelf in het Utrechts Vocaal Ensemble, het Basilius College, en componeert ze kerkmuziek. Haar ‘Ave Maria’ en ‘Zal er ooit een dag van vrede’ zijn uitgegeven bij Gooi en Sticht in het blad Continuo.
De woord- en gebedsdienst van 18 maart is verzorgd door het dameskoor, versterkt met diverse zangers en zangeressen. Voor deze gelegenheid heeft Caralita een nieuwe compositie gemaakt op de Latijnse tekst ‘ubi caritas et amor’. Ze geniet als het koor haar gecomponeerde oplossende dissonanten goed ten gehore brengt en alle aanwezigen meezingen.
Na afloop van de viering is Caralita door de locatieraad in het zonnetje gezet met overhandiging van een kerkkaars met afbeelding van het orgel en “orgelpunt”. Door de koren wordt een jubileum-lied ten gehore gebracht, en zijn er felicitaties met bloemen, cadeautjes . Het gezellig zamen-zijn wordt afgerond met een hapje en een drankje.
Kortom: geheel in lijn met Caralita’s levensmoto: Music and love is all you need!
De gemeenschap van de Jacobus in Zuilen heeft de uitbreiding van de kerk in Maisome in Tanzania. Hun gaven zijn goed terecht gekomen:
‘Namens de katholieke gemeenschap van Maisome wil ik alle mensen van de Jacobuskerk in Zuilen hartelijk bedanken voor de steun van € 355,= In Tanzaniaanse shilling is dat 839.690,=. Na ontvangst van dit geld heeft de kerk 44 zakken cement gekocht. Dit cement werd ontvangen op 1 oktober 2017 zoals je kunt zien op de foto.
Na ontvangst van het cement moest de kerkgemeenschap gaan organiseren hoe zij bakstenen kon maken. Zij verdeelde de leden van de kerk in 8 groepen. Iedere groep moest van 5 zakken cement bakstenen maken. Een zak cement betekent 25 bakstenen. Dus ieder groep maakte in totaal 125 bakstenen. Op 18 november had men van 25 zakken cement in totaal 625 bakstenen gemaakt.
Op de foto zie je hoe een groep bakstenen aan het maken is. De groep die aan het werk is moet er voor zorgen om zand en water te brengen. Ook moeten de bakstenen gedurende zeven dagen nat
gehouden worden om uit te harden.
Als leden van de Maisomekerk danken wij jullie heel hartelijk voor jullie welgemeende steun. Moge God jullie zegenen. Ieder die ons nog wil helpen in van harte welkom.
Wij wensen jullie sterkte op dit moeilijke moment nadat jullie kerk is verkocht. God zal jullie helpen zodat jullie een sterke gemeenschap blijven en het werk van God verrichten.
Peter Laurian