Ook moet de priester zicht krijgen op alles wat er gaande is, aldus kardinaal Eijk in zijn groet aan de gelovigen: “Belangrijk is in dit verband de goede samenwerking met andere werkers in het pastoraat (als deze er zijn) en met het parochiebestuur of de parochiebesturen en andere vrijwilligers. Tot al dat nieuwe heeft de priester zich te verhouden; voorwaar een hele ‘klus’. En hij mag bij dit alles de zorg voor zijn eigen welzijn, naar geest en lichaam, niet uit het oog verliezen.”

Kardinaal Eijk noemt dit aan het begin van het Paastriduum “omdat wij op Witte Donderdag de instelling vieren van het sacrament van het priesterschap samen met dat van de Eucharistie en in het bijzonder stilstaan bij het gebod van de naastenliefde, die uit onze deelname aan de Eucharistie voortvloeit. In de Paastijd wordt wereldwijd op de vierde zondag van Pasen ook Roepingenzondag gevierd; dan wordt in het bijzonder gebeden voor roepingen tot het priesterschap en tevens voor die tot het diaconaat en het religieuze leven.” Priesters zijn “een levend teken van Hem die door de bediening van het Woord en de sacramenten tot ons en voor ons heilzaam blijft spreken en ons met Zijn genade blijft voeden en ons van de zonde genezen.”
Tijdens de Chrismamis op de vooravond van Witte Donderdag verzamelen de priesters van het aartsbisdom zich rond het altaar en hernieuwen gezamenlijk hun wijdingsbeloften. Kardinaal Eijk: “Dat is altijd weer een bijzonder moment om zeer dankbaar voor te zijn en dat vreugde en bemoediging schenkt aan de priesters zelf, aan de andere aanwezigen, die uit al onze parochies komen, en niet in de laatste plaats aan mij als hun bisschop. Onze priesters ben ik zeer dankbaar voor de grote toewijding en inzet die zij betonen, samen met onze diakens, religieuzen, pastoraal werk(st)ers en allen die door hun gebed en inzet meewerken aan de opbouw van Gods Kerk in ons aartsbisdom.”

Klik hier voor de groet van kardinaal Eijk bij de start van het Paastriduum.

* Dit artikel is volledig overgenomen van www.aartsbisdom.nl.